Πάλι καλά που δεν μας κάλεσε να πάρουμε τα άρματα ο επίδοξος καθοδηγητής μας.
4.11.06
Άλλο ένα δείγμα "εισοδισμού"
Το έχω παρακάνει με την κριτική στη "Ν" ίσως αλλά τι περιμένετε να σχολιάσω; Την Ανίτα Πάνια; Είναι κρίμα σε σοβαρές (λίγο-πολύ) εφημερίδες να εμφανίζονται ΚΚΕδο-τσοβολικά σχόλια σαν το παρακάτω!
Πάλι καλά που δεν μας κάλεσε να πάρουμε τα άρματα ο επίδοξος καθοδηγητής μας.
Πάλι καλά που δεν μας κάλεσε να πάρουμε τα άρματα ο επίδοξος καθοδηγητής μας.
27.10.06
Λογοκρισία στο Ελληνικό Ίντερνετ!
12.10.06
Νόμπελ Παραπληροφόρησης;
10/10/2006:
Διαβάζω άρθρο της Ναυτεμπορικής σχετικά με τον φετινό νικητή του Βραβείου Νόμπελ Οικονομίας. Με μια -κλασσική για την "Ν"-, κακή μετάφραση που -κλασσικά για την "Ν"- προδίδει και έλλειψη κατανόησης, αναφέρει:
"Το έργο του Φελπς έγινε ευρύτερα γνωστό στη δεκαετία του 1960, όταν επιτέθηκε στη θεωρία σύμφωνα με την οποία, όταν έχουμε υπερβάλλουσα προσφορά εργασίας (ανεργία), τότε η αγορά τείνει να πιέζει προς τα επάνω τον ονομαστικό μισθό. Αυτό οδηγεί σε μείωση της ανεργίας (ήτοι αύξηση του προϊόντος) και ταυτόχρονα ύψωση των τιμών."
Συγγνώμη; Μπερδεύτηκα!
Στη συνέχεια ωστόσο, (ψιλο-) διορθώνει τα πράγματα γράφοντας:
"Φελπς αμφισβήτησε την κυρίαρχη άποψη της δεκαετίας του 1960, σύμφωνα με την οποία υπήρχε μια σταθερή, αρνητική σχέση μεταξύ πληθωρισμού και ανεργίας, η οποία αποτυπωνόταν από την «καμπύλη Φίλιπς»."
Άρα, ο Φελπς αμφισβήτησε την κυρίαρχή άποψη της δεκαετίας του 1960 σύμφωνα με την οποία υπήρχε αρνητική συσχέτιση μεταξύ πληθωρισμού και ανεργίας. ΟΚ. Μάλλον αυτό πρέπει να εννοεί. Για να δούμε και τι λέει παρακάτω όμως...
Τι βλέπω!
Μα, Ω!του θαύματος! Αρνητικά σχόλια κατά της αγοράς:
"Ο Αμερικανός επιστήμονας υποστήριξε ότι μακροπρόθεσμα το φυσικό ποσοστό ανεργίας προσδιορίζεται μόνο από πραγματικά μεγέθη και όχι από νομισματικά και ως εκ τούτου η οικονομική πολιτική θα έπρεπε να λαμβάνει σε μακροχρόνιο επίπεδο ως δεδομένο αυτόν τον περιορισμό, καταρρίπτοντας την άποψη ότι ο μαζικός αποκλεισμός από την εργασία είναι δυνατό να ξεπερασθεί από τις αγορές, με απελευθέρωση των απολύσεων ή συμπίεση των κατώτατων μισθών.
Οπως υποστήριξε σε πρόσφατη δημοσίευσή του ο Φελπς: «Είναι λάθος να περιμένουμε ότι οι δυνάμεις της αγοράς από μόνες τους θα τερματίσουν το μαζικό αποκλεισμό από τον κόσμο της εργασίας που αναπτύχθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 ως τις αρχές του 1990. Η πολύ διαδεδομένη άποψη, ότι κάποτε θα επανέλθουμε στην κανονική κατάσταση, όπου ο καθένας θα έχει δουλειά, διότι πάντα υπάρχει τέλος στην κρίση, δεν πατά σε κανένα γερό υπόβαθρο». "
Ως υποψιασμένος πλέον για τη σαβούρα που πασάρουν οι κ.κ.ελληνοφυλλάδες στους αναγνώστες τους λέω να προσπαθήσω να το διασταυρώσω. Αν το λέει πράγματι ο Φελπς αυτό, το βουλώνω και δέχομαι την ύπαρξη της διαφορετικής του άποψης. Και ποιος είμαι εγώ που θα διαφωνήσω με έναν Νομπελίστα; Το λέει όμως;
Ψάχνω στο CNN και στο MSNBC. Τα άρθρα δε με διαφωτίζουν.
Ας πεταχτώ και από Γαλλία μεριά, αν και εκεί ακούν ελεύθερη αγορά και τρέχουν...
Κι όμως! Voila!
Σε άρθρο στη Figaro αναφέρονται οι βασικές θέσεις του Phelps για διάφορα οικονομικά θέματα και δεν μοιάζουν καθόλου μα καθόλου με αυτό που μας πλασσάρει ο αριστερός μεταφραστής της "Ν":
« Le long ralentissement économique de l'Europe de l'Ouest prend les proportions d'une crise », écrivait-il dans Le Figaro du 23 juin 2006. Il y rappelait la supériorité « des économies de libre entreprise » - États-Unis, Canada, et Royaume-Uni - car elles sont plus aptes « aux innovations commercialement réussies ». Et d'enfoncer le clou : « Là où le système continental réunit des experts pour fixer la norme d'un bien, le capitalisme en autorise le lancement sous toutes les versions. »
(bold: [Ο Φελπς σε άρθρο του] υπενθύμιζε την υπεροχή των οικονομιών της ελεύθερης επιχειρηματικότητας).
Dans cette même tribune, Edmund Phelps rappelait son autre obsession, l'emploi, exhortant les gouvernements à « s'attaquer au problème de l'exclusion ». D'un côté il n'a pas de mots assez durs pour stigmatiser « les protections qu'offrent aux salariés les conventions collectives et le salaire minimum (qui) aboutissent à exclure de l'emploi les moins qualifiés ». Mais de l'autre il estime que la flexibilité du marché du travail ne saurait suffire : « La meilleure solution est de subventionner les emplois peu qualifiés et mal rémunérés en versant une prime aux patrons pour chaque embauche à plein temps.»
(bold: Απ' τη μια μεριά δεν του φθάνουν τα λόγια για να στιγματίσει "τα μέτρα προστασίας που προσφέρουν στους εργαζόμενους οι συλλογικές συμβάσεις και ο κατώτατος μισθός (που) καταλήγουν να αποκλείουν από την αγορά τους έχοντες λιγότερα προσόντα." Από την άλλη εκτιμά ότι η ευελιξία της αγοράς εργασίας δεν θα επαρκούσε. "Η καλύτερη λύση είναι η επιδότηση των λιγότερο απαιτητικών σε εξειδίκευση και κακοπληρωμένων θέσεων εργασίας δίνοντας ένα πριμ στα αφεντικά για κάθε θέση πλήρους απασχόλησης")
Ce professeur de l'université de Columbia (New York) est souvent présenté comme un rejeton de l'école néokeynésienne. Il s'y rattache par la thématique de ses recherches sur la croissance, le chômage et les arbitrages entre court et long terme. Mais il se réfère tout autant au Nobel 1974 d'économie, Friedrich Hayek, un «ultralibéral» comme on dit à Paris, dont il loue « la théorie moderne du dynamisme (économique)».
(bold: Αλλά αναφέρεται εξίσου και στον Νομπελίστα του 1974 Friedrich Hayek, έναν "υπερ-φιλελεύθερο" όπως λένε στο Παρίσι, από τον οποίο δανείζεται "τη μοντέρνα οικονομική θεωρία του δυναμισμού")
Il dénonce les corporatismesEn France il participe depuis 2001 aux travaux de l'OFCE, l'Observatoire des conjonctures économiques, dont il est devenu l'une des figures tutélaires. Il aime à renvoyer dos à dos la droite et la gauche en Europe continentale, dénonçant les corporatismes et les fausses querelles idéologiques. Ainsi considère-t-il le niveau des prélèvements obligatoires comme un débat secondaire vis-à-vis de l'emploi : « Les nations à faible taux de chômage incluent le Royaume-Uni et les États-Unis qui ont des prélèvements faibles et le Danemark et la Suède où ils sont élevés. » L'essentiel à ses yeux est d'entreprendre « les réformes nécessaires pour réaliser une dynamique fondée sur un rythme élevé d'innovation, des créations d'emploi abondantes et une productivité élevée à l'échelle mondiale ».
Αν μετά τα παραπάνω θεωρείτε ότι οι συγκεκριμένες παράγραφοι στο άρθρο της "Ν" αποδίδουν σωστά τα πιστεύω του Φελπς...
Δείτε και άρθρο στους Seattle Times όπου προβάλλεται η συμβολή του - μαζί με του Μίλτον Φρήντμαν- στον καθορισμό της σημερινής νομισματικής πολιτικής στις ΗΠΑ.
11/10/2006:
Η "Ν" μπαλώνει σήμερα τα πράγματα δημοσιεύοντας άρθρο του ίδιου του Φελπς με τίτλο "Η ιδιοφυία του καπιταλισμού"!
Διαβάζω άρθρο της Ναυτεμπορικής σχετικά με τον φετινό νικητή του Βραβείου Νόμπελ Οικονομίας. Με μια -κλασσική για την "Ν"-, κακή μετάφραση που -κλασσικά για την "Ν"- προδίδει και έλλειψη κατανόησης, αναφέρει:
"Το έργο του Φελπς έγινε ευρύτερα γνωστό στη δεκαετία του 1960, όταν επιτέθηκε στη θεωρία σύμφωνα με την οποία, όταν έχουμε υπερβάλλουσα προσφορά εργασίας (ανεργία), τότε η αγορά τείνει να πιέζει προς τα επάνω τον ονομαστικό μισθό. Αυτό οδηγεί σε μείωση της ανεργίας (ήτοι αύξηση του προϊόντος) και ταυτόχρονα ύψωση των τιμών."
Συγγνώμη; Μπερδεύτηκα!
Στη συνέχεια ωστόσο, (ψιλο-) διορθώνει τα πράγματα γράφοντας:
"Φελπς αμφισβήτησε την κυρίαρχη άποψη της δεκαετίας του 1960, σύμφωνα με την οποία υπήρχε μια σταθερή, αρνητική σχέση μεταξύ πληθωρισμού και ανεργίας, η οποία αποτυπωνόταν από την «καμπύλη Φίλιπς»."
Άρα, ο Φελπς αμφισβήτησε την κυρίαρχή άποψη της δεκαετίας του 1960 σύμφωνα με την οποία υπήρχε αρνητική συσχέτιση μεταξύ πληθωρισμού και ανεργίας. ΟΚ. Μάλλον αυτό πρέπει να εννοεί. Για να δούμε και τι λέει παρακάτω όμως...
Τι βλέπω!
Μα, Ω!του θαύματος! Αρνητικά σχόλια κατά της αγοράς:
"Ο Αμερικανός επιστήμονας υποστήριξε ότι μακροπρόθεσμα το φυσικό ποσοστό ανεργίας προσδιορίζεται μόνο από πραγματικά μεγέθη και όχι από νομισματικά και ως εκ τούτου η οικονομική πολιτική θα έπρεπε να λαμβάνει σε μακροχρόνιο επίπεδο ως δεδομένο αυτόν τον περιορισμό, καταρρίπτοντας την άποψη ότι ο μαζικός αποκλεισμός από την εργασία είναι δυνατό να ξεπερασθεί από τις αγορές, με απελευθέρωση των απολύσεων ή συμπίεση των κατώτατων μισθών.
Οπως υποστήριξε σε πρόσφατη δημοσίευσή του ο Φελπς: «Είναι λάθος να περιμένουμε ότι οι δυνάμεις της αγοράς από μόνες τους θα τερματίσουν το μαζικό αποκλεισμό από τον κόσμο της εργασίας που αναπτύχθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 ως τις αρχές του 1990. Η πολύ διαδεδομένη άποψη, ότι κάποτε θα επανέλθουμε στην κανονική κατάσταση, όπου ο καθένας θα έχει δουλειά, διότι πάντα υπάρχει τέλος στην κρίση, δεν πατά σε κανένα γερό υπόβαθρο». "
Ως υποψιασμένος πλέον για τη σαβούρα που πασάρουν οι κ.κ.ελληνοφυλλάδες στους αναγνώστες τους λέω να προσπαθήσω να το διασταυρώσω. Αν το λέει πράγματι ο Φελπς αυτό, το βουλώνω και δέχομαι την ύπαρξη της διαφορετικής του άποψης. Και ποιος είμαι εγώ που θα διαφωνήσω με έναν Νομπελίστα; Το λέει όμως;
Ψάχνω στο CNN και στο MSNBC. Τα άρθρα δε με διαφωτίζουν.
Ας πεταχτώ και από Γαλλία μεριά, αν και εκεί ακούν ελεύθερη αγορά και τρέχουν...
Κι όμως! Voila!
Σε άρθρο στη Figaro αναφέρονται οι βασικές θέσεις του Phelps για διάφορα οικονομικά θέματα και δεν μοιάζουν καθόλου μα καθόλου με αυτό που μας πλασσάρει ο αριστερός μεταφραστής της "Ν":
« Le long ralentissement économique de l'Europe de l'Ouest prend les proportions d'une crise », écrivait-il dans Le Figaro du 23 juin 2006. Il y rappelait la supériorité « des économies de libre entreprise » - États-Unis, Canada, et Royaume-Uni - car elles sont plus aptes « aux innovations commercialement réussies ». Et d'enfoncer le clou : « Là où le système continental réunit des experts pour fixer la norme d'un bien, le capitalisme en autorise le lancement sous toutes les versions. »
(bold: [Ο Φελπς σε άρθρο του] υπενθύμιζε την υπεροχή των οικονομιών της ελεύθερης επιχειρηματικότητας).
Dans cette même tribune, Edmund Phelps rappelait son autre obsession, l'emploi, exhortant les gouvernements à « s'attaquer au problème de l'exclusion ». D'un côté il n'a pas de mots assez durs pour stigmatiser « les protections qu'offrent aux salariés les conventions collectives et le salaire minimum (qui) aboutissent à exclure de l'emploi les moins qualifiés ». Mais de l'autre il estime que la flexibilité du marché du travail ne saurait suffire : « La meilleure solution est de subventionner les emplois peu qualifiés et mal rémunérés en versant une prime aux patrons pour chaque embauche à plein temps.»
(bold: Απ' τη μια μεριά δεν του φθάνουν τα λόγια για να στιγματίσει "τα μέτρα προστασίας που προσφέρουν στους εργαζόμενους οι συλλογικές συμβάσεις και ο κατώτατος μισθός (που) καταλήγουν να αποκλείουν από την αγορά τους έχοντες λιγότερα προσόντα." Από την άλλη εκτιμά ότι η ευελιξία της αγοράς εργασίας δεν θα επαρκούσε. "Η καλύτερη λύση είναι η επιδότηση των λιγότερο απαιτητικών σε εξειδίκευση και κακοπληρωμένων θέσεων εργασίας δίνοντας ένα πριμ στα αφεντικά για κάθε θέση πλήρους απασχόλησης")
Ce professeur de l'université de Columbia (New York) est souvent présenté comme un rejeton de l'école néokeynésienne. Il s'y rattache par la thématique de ses recherches sur la croissance, le chômage et les arbitrages entre court et long terme. Mais il se réfère tout autant au Nobel 1974 d'économie, Friedrich Hayek, un «ultralibéral» comme on dit à Paris, dont il loue « la théorie moderne du dynamisme (économique)».
(bold: Αλλά αναφέρεται εξίσου και στον Νομπελίστα του 1974 Friedrich Hayek, έναν "υπερ-φιλελεύθερο" όπως λένε στο Παρίσι, από τον οποίο δανείζεται "τη μοντέρνα οικονομική θεωρία του δυναμισμού")
Il dénonce les corporatismesEn France il participe depuis 2001 aux travaux de l'OFCE, l'Observatoire des conjonctures économiques, dont il est devenu l'une des figures tutélaires. Il aime à renvoyer dos à dos la droite et la gauche en Europe continentale, dénonçant les corporatismes et les fausses querelles idéologiques. Ainsi considère-t-il le niveau des prélèvements obligatoires comme un débat secondaire vis-à-vis de l'emploi : « Les nations à faible taux de chômage incluent le Royaume-Uni et les États-Unis qui ont des prélèvements faibles et le Danemark et la Suède où ils sont élevés. » L'essentiel à ses yeux est d'entreprendre « les réformes nécessaires pour réaliser une dynamique fondée sur un rythme élevé d'innovation, des créations d'emploi abondantes et une productivité élevée à l'échelle mondiale ».
Αν μετά τα παραπάνω θεωρείτε ότι οι συγκεκριμένες παράγραφοι στο άρθρο της "Ν" αποδίδουν σωστά τα πιστεύω του Φελπς...
Δείτε και άρθρο στους Seattle Times όπου προβάλλεται η συμβολή του - μαζί με του Μίλτον Φρήντμαν- στον καθορισμό της σημερινής νομισματικής πολιτικής στις ΗΠΑ.
11/10/2006:
Η "Ν" μπαλώνει σήμερα τα πράγματα δημοσιεύοντας άρθρο του ίδιου του Φελπς με τίτλο "Η ιδιοφυία του καπιταλισμού"!
3.9.06
Μετά τα βόδια... κι άλλα βόδια!
Αν νομίζατε ότι οι θρησκο-ψυχάκηδες είναι μόνο μουσουλμάνοι, διαβάστε αυτό και ξανασκεφτείτε το!
29.8.06
Καλά δικαστήρια - κακά δικαστήρια
Μεξικό: αρνείται να δεχθεί την ήττα του στις εκλογές ο Ομπραδόρ (Ναυτεμπορική).
Mexico candidate rejects court decision (Yahoo! News)
Mexican electoral court finds no fraud (Yahoo! News)
Mexico candidate rejects court decision (Yahoo! News)
Mexican electoral court finds no fraud (Yahoo! News)
IF (Candidate1="Lefty")
THEN
IF (Votes1 > Votes2)
THEN
Candidate1='WINNER'
IF (Votes1 < Votes2)
THEN
Candidate1='Poor Victim'
IF (Votes1=Votes2)
THEN
Votes1=Votes2 + 1
IF (Candidate2="Lefty")
THEN
IF (Votes2 > Votes1)
THEN
Candidate2='WINNER'
IF (Votes2 < Votes1)
THEN
Candidate2='Poor Victim'
IF (Votes2=Votes1)
THEN
Votes2=Votes1 + 1
ELSE
Non-CandidateLefty='Revolutionary Leader'
10.8.06
Μια κενή συνέντευξη…
Δεν τον ξέρω τον άνθρωπο αλλά διαβάζοντας τη συνέντευξη του προέδρου του Χ.Α. στη σημερινή Ναυτεμπορική, εντυπωσιάστηκα από την… κενότητά της. Η δημοσιογράφος μάλλον έκανε πολύ καλή δουλειά και φαίνεται να ήταν προετοιμασμένη (να πω και μια καλή κουβέντα για δημοσιογράφους).
Ο πρόεδρος του X.A. ακούγεται ως τυπικό πολιτικό στέλεχος που κατέλαβε ένα ακόμη αξίωμα… τιμής ένεκεν, και στη συνέχεια βολοδέρνει δεξιά κι αριστερά… Ίσως να κάνω λάθος αλλά αυτή η εντύπωση μου έμεινε. Πρώτα-πρώτα καλοπιάνει την κυβέρνηση:
Για την Εμπορική Τράπεζα: «παρατηρώντας το έντονο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε μετά τους χειρισμούς της κυβέρνησης, κυρίως δε με την αύξηση του τελικού τιμήματος. Το επενδυτικό ενδιαφέρον ήταν ιδιαίτερα αυξημένο και η αγορά αντέδρασε θετικά στην εξέλιξη αυτή. Εάν μάλιστα λάβετε υπόψη σας την πτώση που ακολούθησε η μετοχή της μετά τη λήξη της δημόσιας πρότασης, συμφωνείτε φαντάζομαι πως η τιμή πώλησης των τίτλων της τράπεζας ήταν ιδιαίτερα συμφέρουσα.
Δεν υπήρχε και έντονο ενδιαφέρον δα. Δύο όμιλοι όλοι κι όλοι υπέβαλαν προσφορά και η μία αποσύρθηκε. Ίσως δεν ευθύνεται η κυβέρνηση γι’ αυτό αλλά οι χειρισμοί του παρελθόντος που είχαν δώσει ήδη προβάδισμα στην C.A. Η δε τιμή πώλησης δεν μπορεί να κρίνεται με βάση τα ημερήσια σκαμπανεβάσματα της μετοχής. Είναι μία ένδειξη αυτό που λέγεται αλλά τίποτα παραπάνω.
Σε πιο ουσιαστικά θέματα, έχουμε μια σειρά από γενικολογίες μηδενικής ουσίας:
_ «…έχουμε ήδη πραγματοποιήσει επαφές με αρκετά ξένα χρηματιστήρια» (Και λοιπόν; Όλοι μιλάνε με όλους. Από πράξη τίποτα.) Με το Χρηματιστήριο Κύπρου μόνο υπάρχει κάποια απόφαση συνεργασίας και αυτή έχει καθυστερήσει.
Και η δικαιολογία του στυλ («όχι όμως με δική μας υπαιτιότητα») είναι τουλάχιστον άκομψη, από τη στιγμή που δεν δίνονται ακριβείς εξηγήσεις. Άρα είναι με ευθύνη των Κυπρίων; Και μιλάς έτσι για τους νέους σου συνεργάτες δημοσίως…;
_Για την τεχνολογία: «…στις συζητήσεις που έχουμε με προηγμένα ή και τοπικά Χρηματιστήρια, το τεχνολογικό σκέλος είναι αυτό που προτάσσεται συνήθως. Ασφαλώς η τεχνολογία είναι ένας τομέας στον οποίο πρέπει να συνεχίσουμε να επενδύουμε, η αλήθεια είναι ότι δεν το έχουμε κάνει στο βαθμό που θα έπρεπε τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, προλαβαίνουμε να επιτύχουμε και να ολοκληρώσουμε αυτά που πρέπει. Χρειάζονται επενδύσεις στον τομέα αυτό και θα γίνουν.»
Αέρας κοπανιστός δηλαδή. Ούτε δίνει κάποιο χρονοδιάγραμμα / πλάνο ενεργειών ούτε τίποτα άλλο…
_Για τις μετοχές κάποιων εταιρειών: Ερ.: «Πριν από λίγους μήνες, η διοίκηση του Χ.Α. αποφάσισε να εισηγείται διαγραφή από το Χ.Α. των εταιρειών που τελούν υπό καθεστώς αναστολής για περισσότερους από 6 μήνες. Αν δεν κάνω λάθος, με πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού Λειτουργίας του Χ.Α., διαφοροποιήθηκε ελαφρώς η απόφαση αυτή.»
- «Αυτό είναι αλήθεια,…»
Άρα, παραδέχεται ότι οι αποφάσεις της Διοίκησης λαμβάνονται στο πόδι, χωρίς προηγούμενη σοβαρή μελέτη και γι’ αυτό χρειάζεται να αλλάζουν μετά από 6 μήνες! Τυπική ελληνική αρπα-κολλοδουλειά δηλαδή. Κάτι σαν τα Υπουργεία και τη Βουλή που αλλάζουν τους νόμους κάθε τρεις και λίγο…
Για τις εισαγωγές εταιρειών:
«Ναι, στο εξής αν μία μεγάλη και κερδοφόρα εταιρεία επιθυμεί να εισαχθεί στο Χ.Α., θα δύναται, ακόμα και αν δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον Κανονισμό, να εισάγεται στην κατηγορία της Μεγάλης Κεφαλαιοποίησης, κατ' εξαίρεση και με σχετική απόφαση του Δ.Σ. του Χρηματιστηρίου».
Σαν θεσμοθέτηση της αυθαιρεσίας μου ακούγεται αυτό. Δεν θα ήταν προτιμότερο να είναι πιο ευέλικτα, αλλά καθορισμένα, τα κριτήρια;
Για τις αποχωρήσεις εταιριών:
«Μάλιστα, αυτός ο νόμος ψηφίστηκε πρόσφατα. Θεωρώ ότι για τις εισηγμένες εταιρείες θα πρέπει να υπερισχύει ο νόμος της Κεφαλαιαγοράς, προκειμένου να μην έχουμε τέτοια φαινόμενα. Θα έπρεπε άμεσα και ρητά να ψηφιστεί μια νέα διάταξη.»
Έχει γίνει κάποια σχετική εισήγηση από το Χ.Α. στο ΥΠΟΙΟ; Άγνωστο.
Και κάτι άλλο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Προσέξτε τη φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο. Πάνω στο γραφείο δεν φαίνεται να υπάρχει πληκτρολόγιο / υπολογιστής (ίσως δίπλα;) και από πίσω βλέπουμε μια παλαιού τύπου, «βαριά», παλιομοδίτικη ντουλάπα με (τακτοποιημένους) οριζόντιους πάκους από χαρτιά. Κανένα βιβλίο. Τίποτα που να θυμίζει τεχνολογία, 21ο αιώνα. Ίσως είναι απλά κακές δημόσιες σχέσεις αλλά αν συνδυάσουμε την εικόνα αυτή με την απάντηση περί τεχνολογίας η αίσθηση που αποδίδεται είναι ακόμη χειρότερη…
Ο πρόεδρος του X.A. ακούγεται ως τυπικό πολιτικό στέλεχος που κατέλαβε ένα ακόμη αξίωμα… τιμής ένεκεν, και στη συνέχεια βολοδέρνει δεξιά κι αριστερά… Ίσως να κάνω λάθος αλλά αυτή η εντύπωση μου έμεινε. Πρώτα-πρώτα καλοπιάνει την κυβέρνηση:
Για την Εμπορική Τράπεζα: «παρατηρώντας το έντονο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε μετά τους χειρισμούς της κυβέρνησης, κυρίως δε με την αύξηση του τελικού τιμήματος. Το επενδυτικό ενδιαφέρον ήταν ιδιαίτερα αυξημένο και η αγορά αντέδρασε θετικά στην εξέλιξη αυτή. Εάν μάλιστα λάβετε υπόψη σας την πτώση που ακολούθησε η μετοχή της μετά τη λήξη της δημόσιας πρότασης, συμφωνείτε φαντάζομαι πως η τιμή πώλησης των τίτλων της τράπεζας ήταν ιδιαίτερα συμφέρουσα.
Δεν υπήρχε και έντονο ενδιαφέρον δα. Δύο όμιλοι όλοι κι όλοι υπέβαλαν προσφορά και η μία αποσύρθηκε. Ίσως δεν ευθύνεται η κυβέρνηση γι’ αυτό αλλά οι χειρισμοί του παρελθόντος που είχαν δώσει ήδη προβάδισμα στην C.A. Η δε τιμή πώλησης δεν μπορεί να κρίνεται με βάση τα ημερήσια σκαμπανεβάσματα της μετοχής. Είναι μία ένδειξη αυτό που λέγεται αλλά τίποτα παραπάνω.
Σε πιο ουσιαστικά θέματα, έχουμε μια σειρά από γενικολογίες μηδενικής ουσίας:
_ «…έχουμε ήδη πραγματοποιήσει επαφές με αρκετά ξένα χρηματιστήρια» (Και λοιπόν; Όλοι μιλάνε με όλους. Από πράξη τίποτα.) Με το Χρηματιστήριο Κύπρου μόνο υπάρχει κάποια απόφαση συνεργασίας και αυτή έχει καθυστερήσει.
Και η δικαιολογία του στυλ («όχι όμως με δική μας υπαιτιότητα») είναι τουλάχιστον άκομψη, από τη στιγμή που δεν δίνονται ακριβείς εξηγήσεις. Άρα είναι με ευθύνη των Κυπρίων; Και μιλάς έτσι για τους νέους σου συνεργάτες δημοσίως…;
_Για την τεχνολογία: «…στις συζητήσεις που έχουμε με προηγμένα ή και τοπικά Χρηματιστήρια, το τεχνολογικό σκέλος είναι αυτό που προτάσσεται συνήθως. Ασφαλώς η τεχνολογία είναι ένας τομέας στον οποίο πρέπει να συνεχίσουμε να επενδύουμε, η αλήθεια είναι ότι δεν το έχουμε κάνει στο βαθμό που θα έπρεπε τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, προλαβαίνουμε να επιτύχουμε και να ολοκληρώσουμε αυτά που πρέπει. Χρειάζονται επενδύσεις στον τομέα αυτό και θα γίνουν.»
Αέρας κοπανιστός δηλαδή. Ούτε δίνει κάποιο χρονοδιάγραμμα / πλάνο ενεργειών ούτε τίποτα άλλο…
_Για τις μετοχές κάποιων εταιρειών: Ερ.: «Πριν από λίγους μήνες, η διοίκηση του Χ.Α. αποφάσισε να εισηγείται διαγραφή από το Χ.Α. των εταιρειών που τελούν υπό καθεστώς αναστολής για περισσότερους από 6 μήνες. Αν δεν κάνω λάθος, με πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού Λειτουργίας του Χ.Α., διαφοροποιήθηκε ελαφρώς η απόφαση αυτή.»
- «Αυτό είναι αλήθεια,…»
Άρα, παραδέχεται ότι οι αποφάσεις της Διοίκησης λαμβάνονται στο πόδι, χωρίς προηγούμενη σοβαρή μελέτη και γι’ αυτό χρειάζεται να αλλάζουν μετά από 6 μήνες! Τυπική ελληνική αρπα-κολλοδουλειά δηλαδή. Κάτι σαν τα Υπουργεία και τη Βουλή που αλλάζουν τους νόμους κάθε τρεις και λίγο…
Για τις εισαγωγές εταιρειών:
«Ναι, στο εξής αν μία μεγάλη και κερδοφόρα εταιρεία επιθυμεί να εισαχθεί στο Χ.Α., θα δύναται, ακόμα και αν δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον Κανονισμό, να εισάγεται στην κατηγορία της Μεγάλης Κεφαλαιοποίησης, κατ' εξαίρεση και με σχετική απόφαση του Δ.Σ. του Χρηματιστηρίου».
Σαν θεσμοθέτηση της αυθαιρεσίας μου ακούγεται αυτό. Δεν θα ήταν προτιμότερο να είναι πιο ευέλικτα, αλλά καθορισμένα, τα κριτήρια;
Για τις αποχωρήσεις εταιριών:
«Μάλιστα, αυτός ο νόμος ψηφίστηκε πρόσφατα. Θεωρώ ότι για τις εισηγμένες εταιρείες θα πρέπει να υπερισχύει ο νόμος της Κεφαλαιαγοράς, προκειμένου να μην έχουμε τέτοια φαινόμενα. Θα έπρεπε άμεσα και ρητά να ψηφιστεί μια νέα διάταξη.»
Έχει γίνει κάποια σχετική εισήγηση από το Χ.Α. στο ΥΠΟΙΟ; Άγνωστο.
Και κάτι άλλο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Προσέξτε τη φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο. Πάνω στο γραφείο δεν φαίνεται να υπάρχει πληκτρολόγιο / υπολογιστής (ίσως δίπλα;) και από πίσω βλέπουμε μια παλαιού τύπου, «βαριά», παλιομοδίτικη ντουλάπα με (τακτοποιημένους) οριζόντιους πάκους από χαρτιά. Κανένα βιβλίο. Τίποτα που να θυμίζει τεχνολογία, 21ο αιώνα. Ίσως είναι απλά κακές δημόσιες σχέσεις αλλά αν συνδυάσουμε την εικόνα αυτή με την απάντηση περί τεχνολογίας η αίσθηση που αποδίδεται είναι ακόμη χειρότερη…
7.7.06
Ρεσιτάλ πολιτικαντισμού...
Ο κ. Γ. Παπανδρέου, ακυρώνει ακόμη και αυτά, τα όποια, σωστά είχε πει για την Παιδεία.
Και τώρα τι του έμεινε; 150 κιλά Βενιζέλος καπνιστός;!
Εν τω μεταξύ η Παπαρήγα διαγωνίζεται με τον Αχμαντινετζάντ για το ποιος θα πει την πιο μεγάλη αντισημιτική πατάτα ("σύγχρονη γενοκτονίά").
Από την άλλη η Ε.Ε. αντιδρά κατά τρόπο σοβαρό και δίκαιο.
Και τώρα τι του έμεινε; 150 κιλά Βενιζέλος καπνιστός;!
Εν τω μεταξύ η Παπαρήγα διαγωνίζεται με τον Αχμαντινετζάντ για το ποιος θα πει την πιο μεγάλη αντισημιτική πατάτα ("σύγχρονη γενοκτονίά").
Από την άλλη η Ε.Ε. αντιδρά κατά τρόπο σοβαρό και δίκαιο.
1.6.06
Οι Ρώσοι για το Κυπριακό
Αντιγράφω από τη Ναυτεμπορική:
Για να δούμε... Τι επίμονες ερωτήσεις θα κάνουν τώρα τα αντι-αμερικανάκια της δημοσιογραφίας στον Έλληνα κυβερνητικό εκπρόσωπο; Τι πρωτοσέλιδα πανικού και οργής θα κρεμαστούν στα μανταλάκια αύριο το πρωί; Ο κυρ-Τάσος και οι φίλοι του που πήγαιναν στη Μόσχα προσπαθώντας να σαμποτάρουν το σχέδιο Ανάν, τώρα τι θα πουν;
Το Κυπριακό πρέπει να επιλυθεί στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Τη θέση αυτή διατύπωσε ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέϊ Λαβρόφ κατά τη συνάντηση που είχε χτες στην Αγκυρα με τον τούρκο ομόλογό του, ενώ υπογράμμισε ότι η Ρωσία δεν υποστηρίζει τις τάσεις για μετατροπή του Κυπριακού σε πρόβλημα της Ε.Ε., σύμφωνα με τηλεγράφημα του τουρκικού ειδησεογραφικού πρακτορείου «Ανατολή».
Στο τηλεγράφημα αναφέρεται επίσης ότι ο ρώσος υπουργός αναφέρθηκε και στο ζήτημα της οικονομικής ενίσχυσης των τουρκοκυπρίων, υπογραμμίζοντας την επίσκεψη που πραγματοποίησε πρόσφατα στα κατεχόμενα, αντιπροσωπία ρωσικού εμποροβιομηχανικού επιμελητηρίου διατυπώνοντας την πρόταση για ανταπόδοση, μέσω επίσκεψης τουρκοκυπριακού επιμελητηρίου στη Ρωσία.
Για να δούμε... Τι επίμονες ερωτήσεις θα κάνουν τώρα τα αντι-αμερικανάκια της δημοσιογραφίας στον Έλληνα κυβερνητικό εκπρόσωπο; Τι πρωτοσέλιδα πανικού και οργής θα κρεμαστούν στα μανταλάκια αύριο το πρωί; Ο κυρ-Τάσος και οι φίλοι του που πήγαιναν στη Μόσχα προσπαθώντας να σαμποτάρουν το σχέδιο Ανάν, τώρα τι θα πουν;
26.5.06
Οι απατεώνες εφημεριδάδες και το χρηματιστήριο
Είχε πολύ "πλάκα" να βλέπεις τα πρωτοσέλιδα των φυλλάδων τις προηγούμενες ημέρες, μετά τη διόρθωση στο χρηματιστήριο. Το σύνηθες μείγμα:
Κανάκεμα των αυτιών (ματιών) του άσχετου αναγνώστη που γυρεύει χρηματιστηριακή ενημέρωση από τη φυλλάδα.
Αίσθηση δικαίωσης για το τέλος του καπιταλισμού που ... έφτασε!
Επιφανειακή ψευδοπληροφόρηση και αριστερίστικος εντυπωσιασμός χωρίς βάθος.
Επίθεση στους κακούς... "ξένους" που έχουν το θράσος να πουλάνε χωρίς να μας ρωτήσουν.
Κτλ., κτλ...
Μια μικρή παράθεση:
"22,8 δις χάθηκαν σε 10 συνεδριάσεις", λέει το ΕΘΝΟΣ: Χάθηκαν; Δεν έχουν ακούσει προφανώς την έκφραση "paper losses" (και "paper profits" αντίστοιχα). Οι μόνοι που έχασαν στην πραγματικότητα είναι αυτοί που είχαν αγοράσει στα ψηλά και πούλησαν με την πτώση, στα χαμηλά. Τα άλλα όλα είναι στα χαρτιά. Όσο για το "Κατάρρευση επιπέδου διδύμων πύργων" εντάσσεται στο σύνηθες σπορ της καλλιέργειας φόβου, προφανώς.
Η Αυριανή (μα καλά, αυτοί οι 3.000 κάφροι που εξακολουθούν να την αγοράζουν κάθε μέρα έχουν σκατά στο κεφάλι αντί για μυαλό;) κάνει ρελάνς: Έκαναν φτερά 5 τρις σε 10 μέρες! Προφανώς χρησιμοποιούν δραχμές ακόμα!!! Μάλλον επειδή τα "τρις" ακούγονται πιο εντυπωσιακά από τα "δις". Γιατί όχι και ιταλικές λιρέττες; Χάθηκαν 2,4 τετράκις εκατομμύρια σε 10 μέρες!
Και φυσικά για όλα φταίνε οι κακοί "ξένοι"! Τους ξέρετε καλά εσείς! Τους είχατε δει όταν είχατε πάει για ψώνια στο Λονδίνο πόσο περίεργα σας κοιτούσαν, και πόσο περίεργα μίλαγαν! Μια ζωή συνωμοτούν εναντίον μας! Παλιοξένοι!
Η δε Ελευθεροτυπία, αφού μας πεί ότι "χάθηκαν 10 δις € σε μία μέρα" επιδίδεται σε μια από τις συνηθισμένες της ... τερατολογίες! Ο λόγος που πωλούσαν τα hedge funds δεν είναι ούτε η κατοχύρωση κερδών ούτε ο πανικός (τους) μετά τα στοιχεία για τον αμερικάνικο πληθωρισμό και ο φόβος των αυξήσεων επιτοκίων ούτε η αναβολή της συνέλευσης της Εθνικής Τράπεζας. Όχι! Είναι κόλπο, και μάλιστα grosso!
(Παρενθετικά: Μαθαίνουμε όμως και μια, όντως, ενδιαφέρουσα είδηση στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας. Το 42,7% των εξυπνάκηδων, ελληναράδων συμπατριωτών μας δηλώνει ευθαρσώς και αυτοβούλως ότι είναι μαλάκες: "42,7% ψηφίζουν ότι και ο πατέρας τους!" Και μετά μου "θέλουν και αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό" οι φλούφληδες! Ρε δε γαμιέστε λέω 'γω! One man, one vote σου λέει μετά! One monkey, one vote!)
(Basik - και όποιος άλλος τυχόν με διαβάζει - συγγνώμη για το βρισίδι αλλά δε συγκρατούμαι πλέον!)
Και μία σημειολογική παρατήρηση και τελειώνουμε με την Ελευθεροτυπία: Στο ίδιο πρωτοσέλιδο που έχει τον τίτλο "ΤΕΡΑΤΑ" έχει από κάτω τις φωτογραφίες του Τσόμσκι και του Βενιζέλου... :)
Τα Νέα με τη σειρά τους επιλέγουν να χάσουν "20 δις από τις 8 Μαϊου".
Αυτό μου δίνει και μια πολύ καλή ιδέα! Αν είχα εφημερίδα θα κυκλοφορούσα με τίτλο: 25% άνοδος στη Σοφοκλέους τον τελευταίο χρόνο! Αυθαίρετοι αυτοί, αυθαίρετος κι εγώ.
Τέλος, μία ακομη ελληναρίστικη δήλωση του Αλαβάνου για την Εθνική Τράπεζα στην Αυγή:
Κίνδυνος πλήρους αφελληνισμού!
Κανάκεμα των αυτιών (ματιών) του άσχετου αναγνώστη που γυρεύει χρηματιστηριακή ενημέρωση από τη φυλλάδα.
Αίσθηση δικαίωσης για το τέλος του καπιταλισμού που ... έφτασε!
Επιφανειακή ψευδοπληροφόρηση και αριστερίστικος εντυπωσιασμός χωρίς βάθος.
Επίθεση στους κακούς... "ξένους" που έχουν το θράσος να πουλάνε χωρίς να μας ρωτήσουν.
Κτλ., κτλ...
Μια μικρή παράθεση:
"22,8 δις χάθηκαν σε 10 συνεδριάσεις", λέει το ΕΘΝΟΣ: Χάθηκαν; Δεν έχουν ακούσει προφανώς την έκφραση "paper losses" (και "paper profits" αντίστοιχα). Οι μόνοι που έχασαν στην πραγματικότητα είναι αυτοί που είχαν αγοράσει στα ψηλά και πούλησαν με την πτώση, στα χαμηλά. Τα άλλα όλα είναι στα χαρτιά. Όσο για το "Κατάρρευση επιπέδου διδύμων πύργων" εντάσσεται στο σύνηθες σπορ της καλλιέργειας φόβου, προφανώς.
Η Αυριανή (μα καλά, αυτοί οι 3.000 κάφροι που εξακολουθούν να την αγοράζουν κάθε μέρα έχουν σκατά στο κεφάλι αντί για μυαλό;) κάνει ρελάνς: Έκαναν φτερά 5 τρις σε 10 μέρες! Προφανώς χρησιμοποιούν δραχμές ακόμα!!! Μάλλον επειδή τα "τρις" ακούγονται πιο εντυπωσιακά από τα "δις". Γιατί όχι και ιταλικές λιρέττες; Χάθηκαν 2,4 τετράκις εκατομμύρια σε 10 μέρες!
Και φυσικά για όλα φταίνε οι κακοί "ξένοι"! Τους ξέρετε καλά εσείς! Τους είχατε δει όταν είχατε πάει για ψώνια στο Λονδίνο πόσο περίεργα σας κοιτούσαν, και πόσο περίεργα μίλαγαν! Μια ζωή συνωμοτούν εναντίον μας! Παλιοξένοι!
Η δε Ελευθεροτυπία, αφού μας πεί ότι "χάθηκαν 10 δις € σε μία μέρα" επιδίδεται σε μια από τις συνηθισμένες της ... τερατολογίες! Ο λόγος που πωλούσαν τα hedge funds δεν είναι ούτε η κατοχύρωση κερδών ούτε ο πανικός (τους) μετά τα στοιχεία για τον αμερικάνικο πληθωρισμό και ο φόβος των αυξήσεων επιτοκίων ούτε η αναβολή της συνέλευσης της Εθνικής Τράπεζας. Όχι! Είναι κόλπο, και μάλιστα grosso!
(Παρενθετικά: Μαθαίνουμε όμως και μια, όντως, ενδιαφέρουσα είδηση στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας. Το 42,7% των εξυπνάκηδων, ελληναράδων συμπατριωτών μας δηλώνει ευθαρσώς και αυτοβούλως ότι είναι μαλάκες: "42,7% ψηφίζουν ότι και ο πατέρας τους!" Και μετά μου "θέλουν και αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό" οι φλούφληδες! Ρε δε γαμιέστε λέω 'γω! One man, one vote σου λέει μετά! One monkey, one vote!)
(Basik - και όποιος άλλος τυχόν με διαβάζει - συγγνώμη για το βρισίδι αλλά δε συγκρατούμαι πλέον!)
Και μία σημειολογική παρατήρηση και τελειώνουμε με την Ελευθεροτυπία: Στο ίδιο πρωτοσέλιδο που έχει τον τίτλο "ΤΕΡΑΤΑ" έχει από κάτω τις φωτογραφίες του Τσόμσκι και του Βενιζέλου... :)
Τα Νέα με τη σειρά τους επιλέγουν να χάσουν "20 δις από τις 8 Μαϊου".
Αυτό μου δίνει και μια πολύ καλή ιδέα! Αν είχα εφημερίδα θα κυκλοφορούσα με τίτλο: 25% άνοδος στη Σοφοκλέους τον τελευταίο χρόνο! Αυθαίρετοι αυτοί, αυθαίρετος κι εγώ.
Τέλος, μία ακομη ελληναρίστικη δήλωση του Αλαβάνου για την Εθνική Τράπεζα στην Αυγή:
Κίνδυνος πλήρους αφελληνισμού!
Subscribe to:
Posts (Atom)
